İstediği kadar mahcup olsun,
değmez, şu dağların yıkılışı onun adına,
İsterse yağmurları isterse denizi durdursun,
bitmez ki bu baharda artık çiçek.
Ve tepenin sıcağında ketenden bir gömlek
Bir anlamı olmaz, insanda hala durur nefret.
Rüzgarın da yönü bellidir artık
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta