Atınca ömrün kanlanmış şafağı
Lutfet Allahım koyma beni kışa
Hayat yolcusu bulur son durağı
Lutfet Allahım koyma beni kışa.
Bir zamanların yemyeşil yaprağı
Nasıl tutunsun donmuş toprağı
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta