Köylüleri Niçin Öldürdük

Evet! Sonunda hepsi öldü.
Gözümüz aydın, bahtımız açık olsun
Öldüler çünkü; kurtarmak çıkmadı
Hükümet ajandasından
Onları topla tüfekle değil
Göçle, güçle, ekmekle öldürdük
Onları güneşin arnacından
Ocağın isinden çıkarınca
Razı oldular ölüme, öldüklerini bilmeden
Toprak damların, köhne avluların yerine
Boz duvarlı fabrikaları
Pejmürde sokakları koyduk
Sormadılar sorgulamadılar
"Bu fabrika bizim köye niçin açılmaz?" diye
Onları öldürdük, az ve öz bir maaş ile
Artık beklemek yok harmanı
Kim derd etsin gübreyi mazotu
Aydan aya bil maaşını
illaki tutacaksan tut mesai telaşını
Çocuklar bilmez artık
Karga kozağıyla tarlada oynamayı
Bundan böyle kadınlar bilmez
Kirmeni, işliği, davar sağmayı
Yılkıda yatar oldu atı, eşeği
Çünkü öldü artık bu dağların beği

Köylüleri öldürdük çünkü biliyorduk
Kanaati öldürmeden gelmez o çarıklılar
El kapısına, patron ayağına

Nasıl ölmesindi kardeşim köylüler
Kırk dönüm çorak toprağın başını
Beklesin mi yedi kardeş
Eskidenmiş kışlık unu bulguru
Servetten saymak
Eskidenmiş üç evlek bostanı
Velinimet bilip oyalanmak

Köylüleri öldürdük
Çünkü ölmeliydi bu hizaya gelmez güruh
Onların küllerinden doğmalıydı
Askerler, işçiler, işsizler
Onların sülbünden gelmeliydi
Kıravatlılar önlüklüler tulumlular

Dünün esmer kaba köylüsü
Bu günün beyaz nazik işçisi
Dediler ki bizimkisi gün karasıydı
O da gölgede silindi gitti
Yine de köylüler ölürken
istikbalin karasından
Kimse bakmadı meseleye
kendi yarasından

Sormazlar bize, keşke sorsalar
Ve deseler:
"Neden her şey değişti de biz değişmedik
Neden yeni hayatımız yokluğun
Sadece başka rengi?"

Kasvetli köşklerinde oturan soylular
Kurban beklerdiler yıl sonu bütçesine
Kapıldılar fani dünyada baki olma hevesine
Köylü dediğin bu yolda bir sadık reaya
Milyoneri kuruşla beslemezse fukara
Nasıl çıkar şu aziz vatan
Karanlıktan aydınlıklara
Nedamet getirmeden itiraf etti bir mavi kan
Değil mi ki ticaretten edemediğimiz kârı
Keseceğiz işçinin illa ki boğazından

Köylüleri öldürdük, bir avuç emeği için
Toprağını şirketlere satalım yahut
Yerine fantezi çiftlikler kuralım diye
Gene ekilsin biçilsin bu topraklar amma
Ekende cefa biçende vefa olmasın diye

Olmadı.
Onları öldürürsek eğer
Her şey güzel olacak sandık
Bir daha kimse yollara tükürmeyecek
Kimse şehirliden kadro çalmayacaktı?
Herkes kibar olacaktı ama
Bilecekti yerini sefiller

Köylüleri öldürdük
Ama şehirli yapamadık evlatlarını
Artık onlara kaptıracak tarihi konaklarımız
Seçkin muhitlerimiz de yok fil hakika
Eğer dikkat kesilirsek
O yüce erkin yosunlu surlarına
Duyarız bir keskin bürokratın
puro kokan ağzından:
"Bu işte bir tuhaflık var;
Onları şehirli yapalım derken
Bizler milyarlık bir tatil beldesinde
Villa köylüsüyüz sanki."

Bizler; şüphesiz köylüleri öldürdük
Kimisi komşusunu kimisi bizzat kendini
Köylüler ölmeliydi çünkü
Ya muazzez canını yahut özünü vermeliydi
Bu gün ruhlarını öldürdüğümüz gibi
Yarın depremde yangında selde
Tıklım tıkış dere yatağı varoşlarını
Başlarına yıkar, öldürürüz binlerini

Köylüleri öldürdük çünkü
Bu betonarme medeniyet
Bu plastik modernite
Bu keşmekeş kalabalık
Onların cesetleri üstünde yükseldi.

Mehmet Akif ŞÖHRETLİ - 2023-KAYSERİ