Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Çok güzel bir 'İstanbul' şiir okudum.Yüreğine sağlık. Yarışmada başarılar. Sevgiyle kalın. Mustafa ATİŞ
1453 Yılında gördük güzel yüzünü
Ne Esmer, ne Sarışın,ne Kumralsın
Görenler aşık olur, Boynuna Sarılır
Beni de şair ettin, köylü güzeli İstanbul
evet bayağı bir şair etmiş sizi :))))))))
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta