Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Bu gidişle gideceğimiz son duraktan önce yaşayacağımız yer sonunda köyümüz.ama gittiğimizde umarım bir köy vardır orda. Öyle alıştıkki bu şehre sanki bağımlı gibiyiz. Size bir sır köyümüm cöplüğü şehrin hastanelerinden bile streril. Yüreğine sağlık üstad. Tülay içen.
yaşam şartları insanları doğdukları yerde doyurmadığı için,daha iyi bir yaşam umuduyla çıkılan gurbet bir nesli çevresine yabancılaştırıyor. teşekkürler....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta