Köy Anaları Şiiri - Aysel Eğrek

Sabah ezanıyla uyanır analar...
Bir yanda tandırdır, bir yanda harman…
Sırtında çuvallar, dilinde dualar,
Toprağa karışmış ömürlük yıllar…

Elleri nasırlı, yüreği derya...
Bir lokma aş ile ederdi ihya…
Ne yükten yakınır ne kader sorar,..
Sessizce içine akardı bahar…

Babamı özlersin her nefeste her anın acı...
Gözlerin uzaklara dalarda küskün yüreğin....
Kimseye duyurmaz içindeki sızıyı....
Geceyle paylaşırdın bütün acıyı…

Yüreğin yorulsada dimdik durdun...
Biz üşümeyelim diye hiç , hiç yorulmadın....
Sobalar tütse de duman değmezdi,
Senin yandığını kimseler bilmezdi…

Kar olur, çamur olur yorulmadın anam,
Sabırla dokunmuş alnındaki ferman…
Benim en kıymetli, en vefalı yanım,..
Dünyalara ,dünyalara değişmem köydeki anamı…

Çocukken eteğine saklanırdım ben,
Çoğu an aç kalırdı kendini unuturdu...
Şimdi gurbetlerde geçiyor ömrüm,
İçimde duaya dönüşür hüznüm…

Ne şehirler unuturur ne zaman siler,
Sensiz geçen günler içimi deler…
Anam, anam sen toprağın merhametisin,
Ellerin emektir, üstümüzde gözlerin…

Ana hakkı ödenmez derdi büyükler,...
Kıymet bilinmez tükenen günler…
Analar başımızın tacı olsun,...
Duaları üstümüzden eksik olmasın…

Bugün , bugün ellerinden öpüyorum annem...
Cennet gibi kokuyorsun yüreği yamalı anam..
Değerler kaybedilmeden değerli olsun.....
Bütün anaların anneler günü kutlu olsun,..
Anneler günü mutlu olsun.....
Anneler mutlu umutlu olsun.