Ne taşı fark eder, ne de toprağı,
Aşınca tepeyi, geçince harmanı,
Yorulup bitince ömür yumağı,
Ruhunu huzura saldığın yerdir, köy.
Tadına doyulmaz, serindir suyu,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta