İtleri insanlardan üstün görenleri,
Fakirleri yok sayıp it besleyenleri,
Zalimlerle yalakalık, hoş görenleri,
Kovun gitsin, Adil olanı seçmeyi bilin.
Oy zamanı geldiğinde el öpenleri,
Palavra vaatleriyle haddini aşanları,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta