Kovma Kapindan Şiiri - Metin Beyazlı

​Zincirledim ruhumu senin rahmet kapına,
Affeyle isyanımı, n'olur kovma kapından!
Rahmet eyle kuluna Resûlün hatırına,
Kapında açtım elim, n'olur kovma kapından.

​Dost edindim zatını, başka dosta ne hacet?
Cürmüm çok farkındayım, n'olur cürmümü affet!
Eşiğine baş koydum, kapına kul köle et,
Affeyle isyanımı, n'olur kovma kapından.

​Sensiz olan gönüller hem biçare hem harap,
Feda olsun bu canım, yolunda olsun turap.
Merhamet eyle bana, isyanım affet ya Rab!
Kulun kölen olayım, n'olur kovma kapından.

​İsyanlarım çoksa da mağfiretli dostum var,
Rahmetinle sar beni, kulun günahtan kurtar!
Ört kulun günahını, günah örtücü Settar,
Senden başka kimim var, n'olur kovma kapından?

​Ey içimi okuyan, her halim sana ayan,
Cehennemden kurtulur senin emrine uyan.
Mazlumların sesini, gizli sırları duyan,
Affeyle günahlarım, n'olur kovma kapından!

​Günah deryalarında tövbelere geç kaldım,
Sana döndüm yönümü, daim sana yaslandım.
Issız olan gecede gözyaşıyla ıslandım,
Sel oldu gözyaşlarım, n'olur kovma kapından.

​Hesap ile mizan var, gönülden inanırım,
Şeytanı düşman bilir, affina sığınırım.
Huzuruna varmaya yüzüm yok utanırım,
Rahmetine sığındım, n'olur kovma kapından.

​Bu mübarek gecede beratım ver elime,
Kilit vur n'olur Rabbim elime ve dilime!
Cennetinle müjdele, bakma kîl ü kalime,
Rahmetinle hemdem et, n'olur kovma kapından.

29.11.2010