Çıkardım Mağrur Devi

Kalbimde,bedenimde,ruhumda koptu tufan.
Bütünlüğüm sarsıldı,kalmadı zerrece emân.
Darmadağın bilgiler,kitaplar birer enkaz.
Masamın boynu bükük,yetim kalemim, üzerindekiler ayaz.

Canevimden sızan rüzgâr,daldı mahrem haneme.
Çalışma odamda hayal,yatak odamda bin gam..
Mutfağım bir öksüz sofra,salonumda dilsiz akşam.
Çocuk odası,masumiyetin sessiz çalkantısı.

Aynada tozlu bir yüz,simam hasada durmuş tarla.
Saçlarım devrilmiş ağaç,omuzlarım kaskatı bir kütük..
Zemheriye yatmış ruhum,bir balta bekleyen yük.
Boynum gıcırdayan bir menteşe,dimağım binbir efkârla.

Fırtına bir süpürgeymiş,süpürmüş her kederi.
Yağmur yıkamış derebucak,her zerre nura durmuş.
İstekle açtım camları,çıkardım hanemde gezinen mağrur devi.
Yükümü sana bıraktım,kulun kapına buyurmuş.

Edremit.