Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
demek ki neresiymiş burası . yiyerek büyüdüğümüz dayakları bir yerlere aktaramazsak olur mu.? o zaman zincirin bir halkası eksik kalmaz mı kendimize göre tanımladığımız büyük ve medeni toplum manzarasında. kutluyorum ve yüreğine sağlık diyorum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta