Koşulsuz Sevgi Şiiri - Şeyma Karakoç

Aynen, hiçbir şey değiştirmeden:

1)
sevgili baba, henüz senin kadar yukarılarda değilim. ama seçimlerimi yapma konusunda senin kadar cesur olmaya başladım. 🎓⭐
benimle kendin arasında kaldığında kendini seçtiğin için teşekkür ederim.bu durum uzun vadede beni travatik bir ailesel yükten kurtardı.

2)
kimse bana ‘senin için buna katlandım’ diyemedi. ben d ekimseye söylemedim. bu travmayı bana taşımadığın ve kendinde sonlandırdığın için teşekkür ederim. dün yaşlı bir adam rüyamda bana ‘kendilik’ ne demek diye sordu. ve bir yaprak düştü.(parçalara ayrılmış bir şekilde)

3)
şöyle düşündüm, her bir parça kendisiydi ama koparılmadan önce de kendisiydi. su akıyordu, ağaçlı bir alandı, mülakattaydım. ağaç; yapraklar gövde ve kökten oluşuyordu. kendisiydi. sonra dedim ki: belki de kendilik kavramı en öz en saf en küçük parçayı bulmak demek değildi.

4)
yaprak kendisiydi. ağaç kendisi. belki de en bütün halimiz kendilikti. ve öyle cevap verdim. şimdi anlıyorum ki kendin(kendi öz) için verdiğini düşündüğün karar aslında ne kadar da kendini(bütünü) ilgilendiriyordu. sen belki de bir nesli tramvadan temizleme cesareti gösterdin

5)
peki ya ben kendim(bütün) için doğrusunu seçerken, kendim(bireysel) için bir şey istesem yine de bütünü etkiler miyim? senin gibi.. çünkü senin evladın var (ben varım, benim kimsem yok, sevgimden başka.. sevmek.. iyi ve kötü yargılardan uzak .. sadece severek başarabilir miyim?)

6)
bir tramvayı sonlandırmak veya yeni bir şey başlatmak için seni koşulsuz seven bir evlada ihtiyaç mı vardı? ben babam olduğun için değil. sen olduğun için seni seviyorum. sevgili baba henüz senin kadar yukarılarda değilim ama orda beni çok seven ruhlar var biliyorum.

7)
ve severken aile bağları olduğu için mecburi bir baskı ile değil, sadece ‘sevmek’ eylemini gerçekleştiriyorum. ve bir cümle daha söyleyeceğim ama bu sana değil:
‘seni sen OLduğun için seviyorum.’