Gene gölgelendi umudum gönül
Yüce dağ başından od'a çığ düştü...
Ne de boy atıyor dediğim gönül
Tay tay duramadı daha sığ düştü...
Bir derdim var idi katlandı bine;
Pul pul döküldü yüreğim eline;
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta