Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Yıl 75
Bir Kasım ayazı doğmuşum,
Zifiri fırtınalar ıslık çalarken.
Ve silip süpürmüş tüm arzularımı
Hain bir sulusepken
Daha ilk çığlığımda.
Babam ne sırmalı cepken
Ne de parlak iskarpinler alabilmiş bana
Tıpış tıpış büyürken.
Sonrası yollar
Bir de kayıp giden çizgilerde
Gözü yaşlı bıraktığım diyar...
Annemse dayanamazmış hasretime
Ben gurbetteyken.
Halbuki kaderimi çizen ben
Ne olduysa gurbetle başladı zaten:
K ...
