Bilmem kaçıncı tövbesini yaşıyordum gecenin
Ay çemberine almıştı yıldızları
Hüzünlü bir rüzgar yalıyordu yaprakları
Yanımdaki çaya inat, sessizdim
Nefesime sevgini sarıyordum.
Nice vakitlerinde taşırıyordum özlemimi
Sadece Ankara’ya,Ankara’ya öfkem
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta