Bilmem kaçıncı tövbesini yaşıyordum gecenin
Ay çemberine almıştı yıldızları
Hüzünlü bir rüzgar yalıyordu yaprakları
Yanımdaki çaya inat, sessizdim
Nefesime sevgini sarıyordum.
Nice vakitlerinde taşırıyordum özlemimi
Sadece Ankara’ya,Ankara’ya öfkem
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta