Koşarım Ben Şiiri - Kemal Doğanay

Bir yaprak düşerse yere,
Ondan önce düşerim ben!
Gümüş suyla akar dere,
Balık olur pişerim ben!

Değirmende döner taşım
Yükseklerde gezer başım
Yetmişi çok geçti yaşım,
Bu nasıl iş şaşarım ben.

Aşk dediğin çile dolu
Takip etme aynı yolu
Unuturum sağı solu,
Yüksek dağı aşarım ben.

Hesap kitap buna yetmez
Kuytu yerde bülbül ötmez
Her tarlada ekin bitmez,
Susuz çölde yaşarım ben.

Yıllar geçer haberim yok
Bu dünyada sevenim çok
Boş konuşma karnımız tok,
Deniz olur taşarım ben!.

Vuslat derim daha yakın
Göçmen kuşlar akın akın
DOĞANAY'ı tez bırakın,
Dere tepe koşarım ben!