İki çocuk, biri kucakta.
Maaş tükenmiş, sonudur mayısın;
Yine gelir, dost akraba;
Neyse var, bahçede bir koruk.
Asılınır asmaya;
Eyvah!
Dalında kalmamış koruk;
Faili büyük çocuk.
Yazsak da yazmasak da;
Vardır böyle anılar;
O korunun yokluğunu;
Ancak tadanlar anlar.
Kayıt Tarihi : 3.04.2026 21:50:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
3 Nisan 2026
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!