Sonsuza dek kalmadım ya,
döneceğim demiştim, bak döndüm
Söz verdiğim gibi belki dakik değildim
Gözlerindeki nem, dudaklarındaki hüzün
bundandır korkma geldim
Yoksa ben değilmiyim yollarını gözlediğin?
Hadi sil gözlerini,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta