Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
size bir itirafta bulunayım mı?
bu sizin en harika şiiriniz..ve benim en favorim olan çalışmanız...
Işık seni ürpertiyor, siniyorsun.
Aydınlıktan rahatsızsın biliyorsun.
Yaptıkların görülmesin istiyorsun,
İyi de kuzum,
Kimden korkuyorsun?
Korkmasına neden nedenselliği kendinde aranacağını, gölgelerinde olduğunu vurgulamışsın dost : )
Ki katılmamak elde değil katılmazsam...
Sevgiyle Yaşar Hocam
G ö k m e n
T.Puanımla
Sanat1.com
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta