Şehrin, bütün ışıkları söndü.
Ve gece, karanlığa büründü.
Hüznüm, ruhumun aynası oldu,
Korkularım, bir bir geri döndü.
Sardılar etrafımı, kahpece.
Vurdular yüreğimi, haince.
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




güzel bir anlatım terkedilmişliği ve yalnızlığı anlatıyor.kaleminize sağlık....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta