Odamdayım,
camın önünde.
İzliyorum karanlığı korkuyla.
Korkuyorum ve üşüyorum da!
Düşünüyorum buğulansa diye odamın camı
görünmez korkutan gecenin karanlığı.
Kurtulunca karanlığından gecenin,
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




güzel..Murat Bolat
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta