Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Herkesin yüreğinin kendi yüreği kadar sevgi dolu olduğuna aldanan şair, bu yanılgıdan 'herşeyi' diye tabir edebileceği bu dizeleri çıkarmıştır. Yanılgılarından ders almadan aynı süratle ilerlemektedir. Hayatındaki tüm yanlışlıkları silme merakı şiirlerine kadar da ulaşmış, cesaretsizliği ilk defa daha büyük bir yanlışa engel olmuştur. Şair arayış içinde olmasına rağmen bir sonuca ulaşamamıştır.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!