Odamdayım,
camın önünde.
İzliyorum karanlığı korkuyla.
Korkuyorum ve üşüyorum da!
Düşünüyorum buğulansa diye odamın camı
görünmez korkutan gecenin karanlığı.
Kurtulunca karanlığından gecenin,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




güzel..Murat Bolat
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta