Adım,adım çıktım da şu merdivenlerden,
Sonunda geldim, bir uçurumun başına,
Bıktım şu sabah akşam gelip gidenlerden,
Herkes el kaldırmayı beklerdi, na’şıma.
Mavi güvercinler, başımda dönerlerken,
Gök yarıldı,kapılar aralandı gökten,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta