İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Korkunun ecele faydası yokmuş;şiir öğrenmiş bizede gösteriyor.'Biliyormusun!Artık üşümüş bir eli tutmaktan korkmuyorum'.Kutluyorum.
bu korkunun künyesi bellidir artık...sokulmasada ısınır elleri artık..giderse de ısınır o eller..belki kimliksiz bir sıcaklık olacaktır elleri...ama soluğunu dinle sen yine de
ay doğdu
çığlıklar ülkesinden kaydı yıldıza
üşümüştü elleri
kuru bir rüzgar olup değdi
ay kızardı
sıcaktı sarı yüzü
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta