Korkmayın zordur Şiiri - Dağlar Özügüç

Yalnızlığı sevin korkmayın
Sadece alışması biraz zordur
Ama asla nankör değildir
Gönül yorgunluğu yoldaş ister
Ben çok dolandım ama bulamadım
Kalabalıklar içinde soğuk nefesler
Vefasızlıklara bakıp üşüdüm
Yalnızlık, en azından dürüsttü bana
Ne gittiğinde yıktı ne kalınca aldattı
İnsan, kendine dönmeyi öğrendi mi
Anlar:
En uzun yol, hayalinden geçendir
Her söz biraz eksiltti beni
Omuz sandıklarım yükten kaçtı
Bende çare olarak susmayı öğrendim,
Ama sözler beni ezdi geçti