Bilmem kaçıncı yorgunluk aşındırır kapımı.
Aşikâr olmaz, çıkmaz kalmış karanlıkta fecir.
Geçse de bedendeki yorgunluk, zihnim meşgul.
Bilinen zamanlar yetmez, dönmekte başka fecir.
Zaman rüzgâr sanıyor kendini okşuyor toprağı.
Ruhuma korku salmak peşinde, etkisi yok bende.
En korkusuz benim, çek al kılıcını üstümden.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta