Boylu boyunca uzanmış önümde koridor
Sırtımı dayadığım soğuk duvar içim ürperiyor
Bulunduğum nokta haricinde her yer aydınlık
Bir ölünün sessizliğini taşıyor koridor
Odaların birinden Veysel’in türküsü çalıyor
Nedense gözlerimin içinden kör olmak geçiyor
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta