Sen, bir ırmak gibi gürleyip akarken;
Benimde okyanuslar misali çoğalmamdı,
Doğru orantısı.
Grafiğimiz arşa doğru uzanan bir yükseliş.
En güçlü pozitif yanımız aynı yöne akışımız.
Sen,damla damla eksilip azalırken;
Benim deryalarca büyümemdi,
Ters orantısı.
Toprağa doğru inen o kadim kök,
Ruhun duyarlılığından sapan negatif bir an.
Mesafe açıldıkça ne bir artış kaldı ne bir azalış.
Sıfırın sessizliğinde yankılanan bir tepkisizlik.
Bunca sevdayla ilmek ilmek büyüttüğümüz
O koca boşluk,
İzi sonsuzlukta saklı,yönü belirsiz bir ilişkisizlik durumu.
Edremit
Saliha Ravza Olgun
Kayıt Tarihi : 17.04.2026 16:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!