Kore Gazisi Şiiri - Uğur Musab Şahin

Kimselere bulaşıp kokmazmış,
Gündüz uyur, gece yatmazmış,
Başı eğik, geçenlere bakmazmış,
Çobana sordum, hiç tanımıyor.

Görünce hacı zannı kafamda,
Sanki bir allame endamında,
Elinde tespih cami yolunda,
İmama sordum “tefeci diyor”.

Köyüne gittim, yaka silktiler,
“Ne âlimi be abi cahil” dediler,
İzzeti ikramla yemek verdiler,
Azaya sorum “yaramaz” diyor.

Kahveye oturduk, yeğeni geldi,
Sanki kopyası, bir selam verdi.
Yine “ne yaptı, suç mu işledi”.
Kızına sordum “uzak ol” diyor.

Kaba sakalları bir karış inmiş,
Elinde bastonu eşeğe binmiş,
Sıcaktan, koyu gölgeye sinmiş
Torbadadır azığı örtü seriyor.

Sonra dediler ki, “Kore gazisi”,
Baya karmaşık, eski mazisi.
Orda esir düşmüş bak kendisi,
O esir kampında kaldı diyorlar.
2026