Yüzün gitmiyor gözümün önünden,
Geceler bitmiyor, senin yüzünden
Yüzünün ışığı aydınlatsa da ruhumu,
Karanlıkta kaybolduğum rüyalar bölüyor uykumu.
Yokluğunun çaresizliğiyle dumanlandı aklım
Varlığının zehriyle tıkandı damarlarım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta