KÖRDÜĞÜM
öyle bir adın varki,
tutuşturuyor tüm kağıtları,
sana adanan tüm satırları...
ve tek seferde kırıyor kalemimi ölümüme bıraktığın adın...
elim kolum bağlanıyor,
benim sana bağlandığım gibi...
yine kör düğümüm oluyorsun anlayacağın...
ve gözümün ilk ve son gördüğü yine sen oluyorsun...
ama sen görmüyorsun...
gör beni!
hiç görmediğin gibi...
benim seni hep gördüğm gibi...
Hacer.A
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta