Kör Yusuf’um dipsiz kuyularda,
Sesim yankılanır taş duvarlarda.
Elim uzanır, tutunacak dal yok,
Gözlerim açık, ama ışık yok.
Gecem karanlık, gündüzüm loş,
Yollar sis içinde, umut sarhoş.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta