* ***Kor Yangınlar Başlattı Şiiri - Yoru ...

' Çok temiz,
Çok mahzun,
Çok masum bir yüzü vardı.
Ufka dalgın gözleri,
Yüreğimde kor yangınları başlattı… '

Ansızın gelen bir sevdanın yangınlarında kor olan yüreğin ritmik atışları, haykırışları ve ellerini o ellere uzatışları; ' tut!...' diye...

Ve geldiği gibi aynı hızla mesafeler yaratan, suskunluğa bürünen...Kendi suskunluğunda binlerce kez bölünerek çoğalan bir ütopik rüya...

' ................

Zerafet esiyor,
Asalet soluyordu.
Bir çığ kopardı gelmeleri.
Anlamlı bir cevaptı anlayana her adım!
Nezih bir varış oldu düşman çatlattı… '

Tıpkı gelişindeki gibi: Asil, vakur, sessiz ve alev alev...Kora düşen çığ...
meleğin ve çığın beyazında soğumaya bırakılmış yüreğin sesini kim duyar ki, kendinden başka?..

Ne güzel duygular, ne yalın ve içten söylemler...Kaleminize saygı, değerli dost...