İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
güzeldi, anlamlıydı..
kutluyorum.saygılar.
kısa bir öykü tadında güzel olmuş
tebriklerimle...
İnsan insana her zaman muhtaçtır. Kibirin sonu ise herzaman hüsrandır. Tebrikler üstat.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta