Karanlık bir mağara...
Siyahı ve beyazı küs,
Yorgun taşlarına tutsak,
Kendi yalnızlığına alıngan.
Sanki yalnızlık yargılanır,bu kentin parmak uçlarında.
Duymak istediğine aşinadır,karanlığın soğuk teni.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Böyle bir yürekten güzel şiirler sağaltırım...:)))
Güzl olmuş
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta