Bilirsin, nefes nefese olmayınca sevdiğinle,
Ne kadar yandığını canın.
Her nefes aldığında, sevdiğin yokken yanında,
Yırtar boğazını o nefes, kanatır içini.
Ölüm bile kurtuluştur belki,
Yaşayamadıklarına inat.
Kimse bilmez içini, kan kusarken güldüğünü.
Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta