Gençliğime batmış bir kıymık
Şimdilerde yine canımı acıtıyor
Kör heveslerim kursağımda kelepçeli
Ne yana dönsem ihtiyar bir hırıltı göğsümde parıldıyor
Bu kaburgamın solunda ki hasrete bıçak dediler ne yana dönsem kanar çocukluğum
Fikrimin derin sularında beni çöllere verdiler
Çatlamış ellerimin kurak şiiri yokluğun
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta