Bir sahilin ıssız kenarında otur,
Hemen dadanır martılar boşver kalkma yerinden,
Uzaktan kara tren bulutu ıslık çalarda sana,
Bakma artık beklenen siyah dumanla gelmez bu limana,
Herkes gibi olmayı denesene sen!
Herkesleşmek aptalca!
Taş olsa dahi yeşil çimen büyütür başında,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta