KÖR
Parmak uçlarım
gözlerimin yarısı
değdiğimde içimde
açılır perde, görünür dokunduğum her şey
Ama derler bana: kör
lakin hissiyatım kuvvetli
değnek gözlüğümdür
ellerimle okurum dünyayı
Beş duyudan biri pasif
diğer duyular tamamlar
eksikliği
Mutlu muyum?
Elbette aklım yerinde
en büyük zayim usum değil
Nefes alıyorum
elbette mutluyum
göğsümde rüzgâr gezinir
Ekranım açık
istediklerimi görürüm
edepsizliği duymam
Gönlüm sahne
oyuncular sabır
gerçek habire seans
Rabbime şükrederim
her daim
Kayıt Tarihi : 27.1.2026 11:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
KÖR GÖRDÜM SOKAKTA




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!