Kör Şiiri - Halit Şahin

Al büsbütün senindir ömrüm
Neyleyim İçinde sen olmayan ömrü ?
Bir seni görür gözüm zirâ
Ben senden başka herkese körüm

Varsın sükût etsin bütün lisanlar,
Ben adından gayrı söz bilmem artık.
Gönlümün tahtında yalnız sen varsın,
Sen yoksan dünyada yüz gülmem artık.

Tut ki koptu kıyamet, yıkıldı cihan,
Sığınacak ilk durağım, sonum da sensin.
Geçse de mevsimler, tükense zaman,
Ruhuma can veren soluğum sensin.

Varlığın boynuma asılmış ferman,
Yokluğun içimde kanayan yara.
Bir damla sevgindir derdime derman,
Senden başkasını aramam boşa.

İstersen zindan et bütün günleri,
Zulmetin içinde ışığım sensin.
Sildim hafızamdan dünü, dünleri,
Yarınım, umudum, gerçeğim sensin.

Uçurum kenarı olsa da yolum,
Düşmekten korkarsam namert olayım.
Sana bağlanmışken kanadım kolum,
Başka bir kapıda nasıl kalayım?

Hülasa, bu ömür sana emanet,
İster yak kül eyle, ister bas bağra.
Aşkından dönmek mi? Haşa, hıyanet!
Senden gayrısı dert, gayrısı yara...

Varsın silinsin ah, ismim dünyadan,
Ne bir izim kalsın, ne tek hatıram.
Geçmişim benlikten, geçmişim candan;
Bir zerre aşkınla cihana sığmam.