Açtık gözlerimizi dünyaya, doğdu güneş
İçimiz ısındı birden ruhumuz ürkek bir serçe gibi kanatlandı.
Yükselince anladı kuşlar yaşamın ne kadar ufak olduğunu, çaresiz ve kimsesiz
Tuna’dan Volga’ya eser rüzgar Volga’dan Tuna’ya
Sende bir ben, ben de bir sen vardı aslında.
Hasret, özlem, sevgi…
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta