İstediği kadar mahcup olsun,
değmez, şu dağların yıkılışı onun adına,
İsterse yağmurları isterse denizi durdursun,
bitmez ki bu baharda artık çiçek.
Ve tepenin sıcağında ketenden bir gömlek
Bir anlamı olmaz, insanda hala durur nefret.
Rüzgarın da yönü bellidir artık
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta