Kopacak Fırtına Şiiri - Özlem Çay

fırtına asılı ufukta,
ufuk bir yerler de.
bi yer de kasılacak rahmi göğün
ilikleri tutuklu ses boğumları,
sağaltıp bulutu
ayrılacak tutku ayırarak suyu.
bi yer kaynayacak
nehirler, ırmaklar denize taşacak,
duracak göl
durarak safran çöl gibi
susacak.

vuracak fırtına bi yerlerden
susu'yorum bi yer de
bakışlarım da düşbükey ıssızlık
sararıyor beyazlarım tel tel
öyle harman
öyle körpe
öyle yaban.
ıssızlaşıp buruldum, buruktu içim
kırıktı,
kırıldı gece, küçüldü hece
öyle soyul
öyle ari
öyle diri.
gözlerim de içdüşey hissizlik
soluyor ince ince
çekiliyor dokunası yüzün, dağılıyor
kopacak boran
koparacak sinemden el gibi
savrulacak

fırtına kopacak ufukta
ufuk kırılacak bi yer de.
tutunacak bi yer de iki el
bi yer de dökülecek iki yürek
kırılacak öz, kırarak ruhu.
yırtılırken göğün kafesi
yıkılacak durulan aşk durakları
tutuşacak göz, çağlayan leb
su değdiği teni harlayacak
günler, yıllar, ahlar savrulacak
kanayacak söz
kanayarak közlenen kalp gibi
yanacak....⚘

.....özlemcay/
şubat/on sekiz