Sözlerin anlamı kalmamıştır artık
Sessizlik ve yalnızlık istasyonudur burası
Tek tek vagonların kapıları açılır
İnenlerin ağzı yoktur artık.
Bindiklerinde üzerinde sevda yazan tren
Yanlızlık olmuştur
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




tebrik ederim Özgür
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta