Nefret büyüttüm o günden beri doğan güneşte
Açtığım her perde nefretim oldu
Hiç bir güne doğmadı güneşin sarı ışıkları
Nefterin siyahlığı vardı tan yerinde
Gözlerimi açmışım açmamışım farkeder miydi?
Yeniden doğacağımı sandın o günden sonra
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bence nefret bu dünyaya yakışmıyor sevgili Özgür..Bu dünya sevmek için olmalı...Sevgi bitmeyecek bir duygudur çünkü..Ve SEVGİ hep ,her konuda galip gelmeli ..yine de anlatım sadedinde güzel..Birde şunu düşünün zanla bile olsa,sevmeseydiniz eğer bu duyguyu bilebilecekmiydiniz..bence ilk duygunuz güzel...sevgiler /sevgi damlaları/
Nefret nefreti çağırır..Şöyle bir söz var ''seviyorsan serbest bırak,giderse gitsin dönerse senindir,dönmezse zaten senin değil miş ki..''Ağlamak niye?Biraz arabesk kokuyor...
nefret degil bence Özgür yılmaz umutsuzluk olsa olsa.yoksa açardınız gözlerinizi nefretle dolu bile olsa.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta