Gün bitti, her gün gibi tanıdık bir yerdeyim.
Bir ben ve dört duvar beş kişiyiz şimdi.
Saadetin adını sanını duymayan beş kişi.
Ayrımı kalmadı gece ve gündüzün çoktan beri.
Gece oldu mu sadece bir yanım kalır çökük.
Çok tan tası tarağı bir çırpıda bırakmalıydım.
Biliyorum katlanasıca bir anda gündüz değişirdi.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta