Gün bitti, her gün gibi tanıdık bir yerdeyim.
Bir ben ve dört duvar beş kişiyiz şimdi.
Saadetin adını sanını duymayan beş kişi.
Ayrımı kalmadı gece ve gündüzün çoktan beri.
Gece oldu mu sadece bir yanım kalır çökük.
Çok tan tası tarağı bir çırpıda bırakmalıydım.
Biliyorum katlanasıca bir anda gündüz değişirdi.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta