Konuşsam, haykırsam… duyar mısın
Haksızlığın gölgesinde susanların sesini?
Zulmün gölgesinde susmak mı çaresi?
Bir kelime bazen kurşun kadar ağır,
Bir sessizlik bin zulme denk, bilir misin?
Derler ki, söz gümüş, sükût altınmış;
Hak karşısında altın sessizlik paslanırmış.
Bir çocuğun gözyaşında, bir milletin inlemesinde
Sustukça büyür karanlık, azalır insanlık.
Ben asi değilim, ama eğilmem de;
Yana yakıla susmak ölüme benzer.
Her susuş bir kabulleniştir aslında,
Her konuşmak biraz bedel, biraz zafer.
Susmak, vicdana vurulmuş zincirdir;
Konuşur elbette, bir gün kavuşunca vuslata.
Konuşmak bazen yanmaktır,
Ama yanmayan kalp, sinede katrandır.
(E.B/2025)
Kayıt Tarihi : 10.11.2025 17:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!