ve konuşmak gerek
Boşverlere bulaşmadan benliğimiz
Tembellik esir almadan içerimizi
Sözcükler saklanmadan mazeretlerin ardına…
Konuşmak gerek
Bu yol, yol değil
Tutunmak gerek köklerimize sıkıca
Bu yokuşun ardı cehennem!
Söndürmeli asırlardır içimizde cirit atan yangını
Bir mum yakmalı
Bir ıslık çalmalı!
Bir türkü söylemeli
Erozyona uğramış susuşları bırakmalı
Yazmalı
Alfabeyi çığlıklara salmalı
Sevdalanmalı, yasaklanmalı, ağlamalı
Kapanmadan gözlerimiz ebedi
Konuşmalı
Vurulmalı sonra
Kan- ter içinde kalmalı
Tükürmeli gözlerine, göğsümüze çöken celladın
Toprağın böğrüne bir kürek sallamalı!
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta